9°C bezchmurnie

Imperium niewolników

Ciekawostki, Imperium niewolników - zdjęcie, fotografia

Kiedy mamy wskazać film o niewolnictwie, najczęściej wymieniamy produkcje dotyczące USA i tamtejszych niewolników. Wiele bliżej naszych granic znajdowało się jednak państwo, które opierało się nie tylko na niewolnictwie, ale także na pozyskiwaniu niewolników z sąsiednich krajów. Mowa o Imperium Osmańskim

Tradycje niewolnictwa w tym rejonie Europy nie były związane wyłącznie z islamem i Otomanami. Już chrześcijańscy cesarz Bizancjum lubili sięgać po niewolników. Przekazywali ich sobie w prezencie, a przy tym nikt inie widział w tym niezgodności z zasadami chrześcijaństwa. Niewolnicy byli bowiem poganami. Przykładowo po podbiciu przez Bizancjum Krety do niewoli wzięto 200 tysięcy kobiet i dzieci. W X wieku podstawę niewolników w Bizancjum stanowili Słowianie i Bułgarzy. Kiedy tereny Bizancjum były podbijane przez tureckich najeźdźców, ci przyjęli tradycje niewolnicze. Mieli też swoje własne. Pierwszy sułtan – Murad Zdobywca założył nawet armię złożoną z siłą nawróconych na islam niewolników. W większości miast imperium istniały targi niewolników. Nazywano je Esir, a po polsku “jasyr”. Stąd pochodzi zwrot “wziąć kogoś w jasyr”, czyli w niewolę. Niewolników wystawiano na sprzedaż nago, by kupiec nie obawiał się, że kupuje “towar” z defektem.

Państwa bałkańskie, które znalazły się pod turecką władzą, musiały płacić tzw. daninę krwi. Co roku z tych regionów do stolicy imperium Stambułu wędrowały setki chłopców, których oddawano sułtanowi. Ci byli kształceni w islamie, nauczeni by oddać życie za sułtana. Stawali się Janczarami. Głównymi dostawcami niewolników z terenów Rzeczpospolitej i Rosji byli Tatarzy. Wyruszali, by łupić wioski i porywać ich mieszkańców. Nazywali to “koszeniem stepów”. W państwie Tatarów aż 75% mieszkańców stanowili niewolnicy.

Jeśli chodzi o ceny, to najbardziej kosztowni byli ludzie w wieku od 10 do 35 lat. Absolutne rekordy biły dziewczęta w wieku od 13 do 25 lat. Najtańsi niewolnicy pochodzili z Afryki. Nawet na nich wciąż stać było tylko nielicznych. Oprócz opłaty za niewolnika do kosztów zakupu należał także specjalny podatek wynoszący 20% ceny niewolnika.

W rejonie Morza Śródziemnego niewolników sułtanowi dostarczali berberyjscy piraci. Przez 200 lat pojmali oni ponad milion Europejczyków! Szczyt potęgi piratów przypada na początek XVII wieku. Tylko najbogatsi pojmani mogli liczyć na wykup przez członków rodzin. Absolutnych vipów wśród pojmanych przewożono do Stambułu, gdzie zamykano ich w Siedmiu Wieżach. Jednym z osadzonych był tam hetman wielki koronny Stanisław Koniecpolski.

Najgorszy los spotykał tych, których piraci przeznaczali do pracy na galerach. Byli przykuci do pokładu, nie mieli swobody ruchów i niemal nie oglądali słońca. Niewolnicy z Afryki służyli w pałacach. Każdy bej, wezyr i sułtan mieszkali w tzw. haremach w towarzystwie żon. Aby upewnić się, że niewolnik nie zbruka żony, czyniono z nich eunuchów. Zabiegu kastracji dokonywali koptyjscy mnisi na szczycie góry Eter. Zabieg był przerażający. Małych chłopców wiązano łańcuchami do stołów i cięto. Tylko co 10 niewolnik dochodził do zdrowia.

Ciężki los miały kobiety, które sprzedawano bogatym mieszkańcom Imperium. Najpopularniejsze były niewolnice z Syrii, Nubii i Kaukazu. Najpopularniejsze były właśnie kobiety z Kaukazu. Syryjki podziwiano za ich czarne oczy i włosy oraz jasnobrązowy kolor skóry. Niektórym kobietom przypadał los konkubin samego sułtana. Czasem stawały się najpotężniejszymi kobietami w imperium jako matki sułtanów.

Kres imperium niewolnictwa przyniósł XIX wiek. Imperium Osmańskie stawało się coraz słabsze. Walkę niewolnictwu na Kaukazie wydała Rosja. W 1830 roku sułtan Mahmud II dał wolność wszystkim białym niewolnikom. W 1871 roku zakazano niewolnictwa, a tych, którzy się go dopuszczali skazywano na więzienie. Nieliczni niewolnicy skutecznie opuszczali swoich panów. W całym kraju istniała sieć osób polujących na zbiegów. Był to opłacalny interes, ponieważ za zbiegłych niewolników oferowano wielkie nagrody.

Jednym z tych, którym udało się uciec, był polski szlachcic Marek Jakimowski. Do niewoli trafił podczas bitwy pod Cecorą. Został skazany na galery. Był niewolnikiem na galerze beja Kassima wraz z 200 innymi nieszczęśnikami. Jakimowski zdołał przejąć galerę i uwolnić niewolników. Porwaną galerą niewolnicy płynęli przez 15 dni, wiosłując co sił. W końcu dopłynęli na Sycylię. Jakimowski udał się do Rzymu, gdzie ożenił się z szlachcianką Katarzyną, która również służyła na galerze.
 

(pw)

Imperium niewolników komentarze opinie

Dodajesz jako: Zaloguj się